حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸٧/٧/۱٦
 

چهره ات در برگ ها نهان بود

برگها را یکی یکی چیدم تا به کنارت بیایم

آخرین برگ را که چیدم، رفته بودی ، آنگاه

از برگ های چیده شده گلتاجی بافتم

کسی را نداشتم تا به او بدهم آن را

بر تارک خود آویختمش



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ توسط : روشنک