حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸٩/٥/٢٧
سلام وبلاگ عزیزم.سلام دوستای وبلاگیه عزیز

 

منو میبخشید که وبلاگ خودمم دیر به دیر باز میکنم. توی این گرمای شمال که 7:30 میری سر کار و 16 بر میگردی خونه دیگه جونی برای اینترنت اومدن و وبلاگ نوشتن نمیمونه.شاید یک سال دیگه برگردم تهران و دل و دماغ روزای قدیمو پیدا کنم و دوباره زود به زود آپ دیت کنم.خوبیه این وبلاگ اینه که وقتی تو بدترین شرایط روحی بودم تو این 2 سال اخیر به اینجا پناه آوردمو خودمو خالی کردم و سبک شدم.برای همین نمیخوام از دستش بدم.روزگاری رو میگذرونم که کسایی که بیشتر از یه دوست بودن برام دیگه مثل قبل نیستن. یه جورایی روزام پر از سکوته سکوتی که دوستش دارم و میخوام بیشتر مطالعه کنم. خصوصن رمان بخونم.عموم ایندفعه که باهاش همسفر بودم تا تهران بهم گفت چند تا رمان هستن که اگه تو زندگیت نخونیش کلی چیز از دست دادی استقبال کردم و  ازش خواستم بهم بده که بخونم.فکر میکنم کلی باعث آرامش بیشترم بشه.حالم خوبه.خیلی.دلم نمیخواد دیگه از غم بنویسم.میخوام وقتی شادم بیام اینجا.امیدوارم که بشه.روزگار روی خوششو هم نشونم بده.منو ببخشید اگه سر نمیزنم بهتون.به خودمم سر نمیزنم.اما بدونید به یاد همتون هستم.و دوستتون دارم.

 

راستی نماز و روزه هاتون قبول باشه .منو هم یادتون نره دعا کنید سر افطار.این روزا حسابی بهش احتیاج دارم.

 



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ۱۱:٥۸ ‎ق.ظ توسط : روشنک