حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸۳/۱٠/٩
 

 

 

 

 

 

وه چه دنیای پر از شورو شریست        مردمانش را نقاب دیگریست

 

کوه باشی استخوانت بشکنند              حرف باشی در دهانت بشکنند

 

عشق میورزی جوابت میکنند             دوست میداری جوابت میکنند

 

مهربانی غرق در گردابهاست              شادمانیها فقط در خوابهاست

 

در چنین شبهای بی فریاد رس              روز خوش در خواب باید دید و بس  

 

 

 

سلام

 

راستش مدتی بود که دلم میخواست یه وبلاگ درست کنم که بتونم متنهای قشنگیو که میخونم  و خیلی دوستشون دارم  یه جایی بنویسم که بقیه هم بخونن و لذت ببرن.قدیما یکی از دوستام که خیلی برام عزیزه , به من میگفت که یه وبلاگ درست کنم ولی از اونجایی که دست به قلمم خوب نیست این کارو نکردم, الانم چیزی تغییر نکرده ولی .......

به هر حال خوشحال میشم که در مورد  مطالبی که اینجا میخونید نظرتونو بگید.و اگر از بعضی متنها خوشتون اومد میتونید برای گذاشتن توی وبلاگتون استفاده کنید,از نظر من موردی نداره.در ضمن : اگه اینجا چیزهایی خوندید که در وبلاگتون قبلنا بوده تعجب نکنید , چون حتما با روحیه ی من سازگار بوده که توی دفتر مخصوصم  یادداشتش کردم برای روز مبادا یعنی امروز.  فکر میکنم دوستانی که در اکثر مواقع  , احساسشون به  عقلشون غلبه کرده و میکنه بیشتر از این بلاگ لذت ببرن.از همین ابتدا به اینکه قلم خوبی ندارم اعتراف کردم که بعدا اعتراض نکنید.

این شعریو هم که خوندید از نظر من یه واقعیته , امیدوارم در آینده کسی وارد حریم زندگیتون بشه که این شعرو نغز کنه , کسی که لیاقت عشق و محبت شما روداشته باشه و همه ی روزای زندگیتون  مثل روز اول سرشار از عشق باشه و هیچ وقت یکنواخت و عادی نشه, این دعایی هست که من همیشه میکنم.

بدرود.           

 

 



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ٢:٠٢ ‎ق.ظ توسط : روشنک