حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸٦/٤/٥
 

با من بیا

با من ، بیا

دست در دست من بگذار

میدانم که دشواری این راه

جز یافتن تو ، با تو بودن هم هست

بهایش را خواهم پرداخت

این را ، تنها با آوازهای ما

در طول راه معنا میشود

رویاهایت را آوازی کن ، هر گونه که هست

با آوازهای ما ، چونان دیروز

جهان نیز ، با تمام آموزه هایش

در فرا سوی جاده ها ، جا خواهد ماند

تو آواز خودت را بخوان

من هم، کلمات خودم را سر خواهم داد

این راه ، این راه ، به وسعت تمامیه ترانه های ماست

بیا ، با من بیا

شاید که هیچگاه یکسان نباشیم

اما با هم ، یگانه خواهیم شد

چونان دو قطره ی آب

پ.ن: این مونولوگ پایانیه هفته ی پیش ِ برنامه باز هم زندگی که از شبکه چهار پنجشنبه ها پخش شد ، هست . خیلی دوستش داشتم و بیه جورایی حرف دلم  بود خوب



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ توسط : روشنک