حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸٦/۱٠/۱
 

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود          وین راز سر به مهر به عالم سمر شود

گویند سنگ لعل شود در مقام صبر              آری شود ولیک به خون جگر شود

خواهم شدن به میکده گریان و دادخواه        کز دست غم خلاص من آنجا مگر شود

از هر کرانه تیر دعا کرده ام روان                  باشد کزان میانه یکی کارگر شود

ای جان حدیث ما بر دلدار بازگو                   لیکن چنان مگو که صبا را خبر شود

از کیمیای مهر تو زر گشت روی من             آری به یمن لطف شما خاک زر شود

در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب                   یارب مباد آنکه گدا معتبر شود

بس نکته غیر حسن بباید که تا کسی          مقبول طبع مردم صاحب نظر شود

این سر کشی که در سر سرو بلند تست     سرها بر آستانه او خاک در شود

   

           حافظ چو نافه سر زلفش به دست تست         

             دم در کش ار نه باد صبا را خبر شود                

 

 

پ.ن: دیشب توی سریال شهریار بیت دوم این غزل رو خوند و من با یه آه بلند تکرارش کردم بعد که توی خلوت و تاریکی شب فال شب چله رو گرفتم توی فالم،این بیت اومد.دست حافظ درد نکنه حسابی به حال و روزم میخورد این فال.امیدوارم شب یلدا بهتون خوش گذشته باشه.



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ۸:٠٢ ‎ق.ظ توسط : روشنک