حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸٧/۱/۱٠
...

زندگانی ام ساکت است

جز کار کردن و قدم زدن کار دیگری ندارم ،

هوس دیدن مردم را ندارم ،

و احساس می کنم که در انتظار چیز تازه و

غریبی هستم که بخش نا سوخته روحم را بسوزاند .

کمی ملولم و سکوت سیاهی روحم را فرا گرفته است .

ایکاش می توانستم سرم را روی شانه هایت بگذارم .



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ۸:۱۱ ‎ق.ظ توسط : روشنک