حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸۳/۱٢/۱٩
 

دوستش دارم , چرا که می شناسمش

به دوستی و یگانگی

 

شهر همه بیگانگی و عداوت است

 

هنگامی که دستان مهربانش را به دست می گیرم

تنهایی غم انگیزش را در می یابم

 

اندوهش غروبی دلگیر است

در غربت و تنهایی

 

نخست ,  دیر زمانی به او نگریستم

چندان که , چون نظر از وی باز گرفتم

 

در پیرامون من

همه چیز                                   

 

به هیات او در آمده بود

 

آنگاه دانستم که چرا دیگر از او

گریزی نیست  .                                       

 

 

 

 

                                                                                                   

                    



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ۱٢:٥٤ ‎ق.ظ توسط : روشنک