حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸٥/٢/٢٧
دو راهی!!!

 

خیلی بده آدم سر دو راهی قرار بگیره .از خدا میخوام هیچ کس رو به این درد مبتلا نکنه.نه میدونم که این انتظارم ممکنه به زودی به سر بیاد و اونچه که میخوام اتفاق بیفته یا نه؟ یا اینکه برم سراغ یه راه دیگه...

 

خیلی سخته که ندونی تا کی باید صبر کنی و اینکه آیا صبرت نتیجه میده یا نه ؟! و بدتر از اون ، اینه که راهی نداشته باشی و محکوم به انتظار باشی.

 

 

 

 

اما دیگه نمیخوام انتظار بکشم به این نتیجه رسیدم که اصلا این راهی که داشتم میرفتم اشتباه محض بوده و خدا رو شکر میکنم که حداقل بهم فهموند این راه رو نباید ادامه بدم. این چند خط بالا رو چند روز پیش نوشتم ولی بالاخره تونستم تکلیف خودمو با دلم روشن کنم.

 

پ.ن *: ببخشید چند روزی به وبلاگاتون سر نزدم کمی گرفتار بودماز دیشب هم که خواستم تلافی کنم پرشین بلاگ مشکل پیدا کرده ظاهرا" و نتونستم کامنت بذارم.امیدوارم فکر نکنید فراموشتون کردم  و بی معرفت شدم

 

پ.ن**: قدیمیا راست گفتن از چیزی زیاد تعریف نکنید بد از آب در میاد  مثل اینکه زیادی از این پرشین بلاگ و تغییرات اخیرش تعریف کردیم

و پُز دادیم پیش بچه های بلاگفا آهشون گرفتجون من بیشتر  آه نکشید تا اوضاع از این بدتر نشه

 

 



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ۱٢:٥٧ ‎ق.ظ توسط : روشنک