حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸٥/۳/۳
گل ياس

این متنو خانم مریم با اقتباس از کتاب محسن دلاویز توی سایت رییس جمهور محبوبم نوشته بودن دلم نیومد شما نخونیدش :

 

 

 

 

 

قد برخي آدمها از ديوارهاي شهر بلندتر است. در ظرف زمان نمي گنجند، براي پيروزي آفريده شده اند، براي ماندگاري در تاريخ، سيّد محمّد خاتمي از اين گونه آدمهاست. هر ملتي در طول تاريخ در برهه هايي از زمان با بخت هايي مواجه مي شود كه سرنوشت آن را متحول مي كند. خاتمي براي ملت ما يك بخت بزرگ بود، يك سرمايه ملي. سيد ابراهيم نبوي چه قدر زيبا توصيفش مي كند: " بعضي ها ساده مي آيند و بي آنكه جاي ديگران را تنگ كنند، چنان خودشان را در دل مردمان جا مي كنند كه مي شوند عادت روزانه زندگي و نامشان چنان عادت مي شود كه گاهي ممكن است ناخودآگاه بر زبانش بياوري. خاتمي عادت زيباي زمان ما بود كه هشت سال چراغ خانه سوت و كور ايران را روشن كرد، با مهرباني آمد و با مهرباني رفت. وقتي كه آمد پر از اميد و شور و خنده و شادي بود. و چندي كه ماند، انگار كه خاري است در چشم شيطان، هر روز برايش فاجعه اي آفريدند و هر روز برايش حادثه اي را ساختند. گاه خشمگين شد و تندخويي كرد و گاه نرمخو شد و بردباري كرد. خودش گفته بود برايمان تسامح و تساهل آورده است. عجيب كه ما از مردي كه اهل تسامح و تساهل بود، خواستيم كه بجنگد، از مردي كه جنگ را نفرت داشت... آدم هايي هستند كه بزرگتر از اندازه هاي انساني در جامعه ظاهر مي شوند. خاتمي يكي از آنهاست. كسي كه حتي دشمنانش نيز نمي توانند با بي حرمتي نامش را ببرند و حتي كساني كه تندترين انتقادها را از او كردند، حالا ديگر نمي توانند بزرگي هاي بي نظير او را به ياد نياورند، خاتمي را حالا مي توان فهميد، وقتي كه به ياد بياوريم حضورش مثل هوا در همه شهر بود، و وقتي كه دچار تنگي نفس مي شويم و به ياد نسيم خنك حضور خاتمي در اين هشت سال مي افتيم." با شعار "آزادي در حوزه انديشه، منطق در حوزه گفتگو و قانون در مقام عمل آمد." و با اين شعر زيبا رفت:

 

 " هر كه ما را يار بود، ايزد مر او را يار باد هر كه ما را خوار كرد از عمر برخوردار باد هر كه اندر راه ما خاري فكند از دشمني هر گلي كز باغ وصلش بشكفد بي خار باد."

 آمدنش مظلومانه بود و رفتنش هم، وقتي آمد توهين ها، ناسزاها و تهمت ها را به جان خريد، وقتي رفت حتي نزديكترين يارانش بي رحمانه ترين نقدها را سر دادند. وقتي آمد آرام و خندان بود و وقتي مي رفت خندان و خسته. او مخالفينش را با فرياد " زنده باد مخالف من" مي خواست.

 

 

 

پ.ن* :منم معتقدم هنوز هم رییس جمهور محبوبم  اعتبار و آبروی ایران و ایرانی هست.

 

پ.ن**:امیدوارم یادمون نره که به برکت همین گل یاس بود که رهگذران کوچه با شنیدن عطرش در مقابل خانه ی ما می ایستادند و به خاطر یاس به ما احترام میگذاشتند.

 

پ.ن***: از خدا می خواهم که معرفت یاس و داشتنش را به ما ارزانی دارد .

 

 

 

 

 



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ٧:٠٤ ‎ب.ظ توسط : روشنک