حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸٥/٦/۱٠
 

خداوندا

تو میدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

چه زجری میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است

نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه میلرزد

همه گویند :

عجب این طفل خندان است!!                      

                      عجب این طفل شکران است!!                                                                                         

ولی یاران نمیدانند که من

                                 دریایی از دردم

                                 به ظاهر گرچه میخندم ولی اندر سکوتم    

                                                           تلخ

                                                                          می گریم!

پ.ن:بچه ها توی سنین نوجوانی خیلی زود عاشق میشن که البته به خاطر داشتن دلی پاک و احساساتی زلال است ؛ اما ای کاش بدونن اگه قرار باشه از این دوره عاشق بشن و همش عشقشون ناکام بمونه وقتی به سن و سال من برسن دیگه چیزی از پاکی و زلالی دلشون باقی نمی مونه ، اونوقته که نسبت به همه چیز و همه کس بدبین میشن و عاشق شدن براشون سخت میشه و مثل من بعیده بتونن دوباره عاشق بشن؛ اما اگه حتی در خلوت خودشون هم به کسی دل نبندن و فکر جنس مخالف و عاشقی رو هم نکنن و فقط هدفشون ساختن آیندشون باشه، اون موقع هر وقت که وقتش شد میتونن با تعادل ایجاد کردن بین عقل و احساس یه عشق ناب پیدا کنن و عاشق بشن و قطعا سرانجام مقدسی در انتظار عشقشون خواهد بود.کاش اینا رو به خواهر و برادرامون به بچه هامون بفهمونیم و یادشون بدیم ؛ کاش یاد بگیرن و حرف گوش بدن و این جمله رو تحویلمون ندن که :" خودمون می خواهیم تجربه کنیم " .کاش بدونن که چقدر این تجربه ها رو سخت بدست آوردیم و به قیمت از دست دادن صفای دلمون تموم شده ، کاش بفهمن که دلمون نمیخواد طعم تلخ بدست آوردن این تجربه ها رو اونا هم بچشن!!!

پ.ن:روزنامه شرق رو بعد از شرکت کردن توی همایش دین و مدرنیته نگرفته بودم برای همین رفتم سراغش توی سایت اینترنتیش و مصاحبه ای که با دکتر عبدالکریم سروش شده بود رو پرینت گرفتم ، دیروز وسط درس خوندن توی کتابخونه اومدم که دو خط اولش رو یه نگاهی بکنم یه دفعه دیدم هر هشت صفحشو خوندم ، از بس که این مرد ساده و روان و جذاب حرف میزنه ، یه جایی که در مورد اصلاح طلبان دوره آقای خاتمی حرف زد گریم گرفت اگه خونده باشید متوجه میشید کجاشو میگم ! وقتی میبینم این روز ها آقای خاتمی برای حفظ آبرومون به سفرهای مختلف میرن دلم آروم میگیره از اینکه هنوز هم اعتبار و آبروی ایرانی براشون اهمیت داره،ای کاش بدونه که برای سلامتی و موفقیتش من و امثال من همیشه دست به دعا هستیم.این حرف دکتر سروش اونقدر قشنگ بود که دلم نیومد اینجا ننویسم : " شجاعت در عمل ، فرزند بصیرت در نظر است . وقتی کسی در نظر ابهام دارد در عمل هم دچار ضعف و تردید خواهد بود."

پ.ن:به خاطر پی نوشت های بی ربطم منو ببخشید.بیشتر نظرتون رو به شعر سهراب که حرف دل این روزهای من هست ، معطوف کنید.

پ.ن:یادتونه گفتم شعر پست قبلو یکی از دوستانم سروده و مدتیه نمینویسه؟حالا بعد از مدتها با کامل همون شعر به روز کرده مطمئنا خوندنش خالی از لطف نیست

 



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ۱۱:٠٥ ‎ب.ظ توسط : روشنک