حریم من
welcome to my weblog
۱۳۸٥/۱٠/٩
تولد حريمم مبارک

دلم یه پاک کن فابر کستل میخواد ، باید برم زود بخرم ، شنیدم خیلی پاک کن خوبیه و خیلی خوب پاک میکنه ، اونقدر که هیچ اثری از نوشته باقی نمی مونه ، فکر کنم بتونم باهاش هر چی گذشته تلخ دارم هم پاک کنم ... همه سیاهیهایی که باعث شدن روشنک ساده و بی غل و غش را تبدیل کنن به یک روشنک سنگدل ( البته در قیاس با سالهای قبل عرض میکنم) که دیگه وقتی احساساتی میشه نمیتونه راحت اشک بریزه و وقتی خوشحال میشه نمیتونه از ته دل بخنده ، خنده هاش مصنوعی شدن پشت تمام شیطنتاش یه دنیا غمه و خودشم بعضی اوقات دلیلشو نمیدونه ...خوبی این پاک کن اینه که خودشم سیاهه و بعد از پاک کردن کثیفیهای روی او آینه دق نمیشن به همین خاطر از اینکه همه چیز رو میتونی سفید ببینی لذت میبری ...

دلم میخواد مثل این دوست جونم ، که خیلی بهم انرژی مثبت میده خوندن وبلاگش ،از تمام اتفاقای زندگیم غرق شادی بشم ، درسته که نمی تونم تمام گذشته و تمام آدمایی رو که برام خاطره تلخ ساختن رو فراموش کنم اما میتونم تلاش کنم که سایه اون خاطرات رو از زندگیم بر دارم ، شاید همه اینها به یک همراه خوب احتیاج داشته باشه که اونم باید از خدا طلب کنم (همراهی که بتونم در کنارش به آرامش برسم ) شایدم بتونم تنهایی از پسش بر بیام ، مهم اینه که تصمیم گرفتم از زندگیم پاکشون کنم   از امروز شروع میکنم از امروز که وبلاگم 2 سالش تموم میشه

میخوام بدونید از همتون به خاطر اینکه این 2 سال با خنده هام خندیدید و با غمهام غمگین شدید و بهم ثابت کردید که تنها نیستم ، مدیونم . اگه گاهی حق دوستی رو به جا نیاوردم و کوتاهی کردم منو ببخشید اما به حساب بی معرفتی نذارید که راه نداره

اینجا رو بدون شما دوست ندارم یعنی بدون شما برام بی معنا میشه درسته که روزی که شروع به نوشتن کردم برای دل خودم میخواستم بنویسم الانم همینو میگم اما وقتی دوستای زیادی پیدا میکنی دیگه نمیتونی روزی رو بدون اونها تصور کنی چون دیگه بخشی از زندگیت شدن .

پ.ن: این داداش رضای من آبرو نذاشته برام یکی نیست بهش بگه این بود اتفاق مهم توی دنیای مجازی .نگو تو رو خدا این حرفها رو

 



لینک نوشته| نوشته شده در ساعت ۱٠:٥٥ ‎ب.ظ توسط : روشنک